Μια επιχείρηση του Ιράν που αποτελεί τρανή απόδειξη ότι η αμερικανική στρατιωτική… υπεροχή στη Μέση Ανατολή δεν είναι απόλυτη έρχεται στο προσκήνιο, μέσα από την περιγραφή του αναπληρωτή συντονιστή της ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Ο ταξίαρχος πιλότος Masoud Jafari αποκάλυψε τις λεπτομέρειες για μία από τις πιο φιλόδοξες επιχειρήσεις που, σύμφωνα με το Ιράν, σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου των 40 ημερών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η αποστολή δύο μαχητικών Su-24, τα οποία, σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, επιχείρησαν να πλήξουν το αμερικανικό αεροπορικό κέντρο διοίκησης CENTCOM στην περιοχή και τη στρατηγικής σημασίας βάση Al Udeid στο Κατάρ.
Η Τεχεράνη χαρακτηρίζει την αποστολή ως μία από τις πιο δύσκολες επιχειρήσεις στην ιστορία της σύγχρονης ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας, υποστηρίζοντας ότι τα πληρώματα των Su-24 βρέθηκαν αντιμέτωπα με έναν από τους πιο ισχυρούς συνδυασμούς αεράμυνας και αεροπορικής ισχύος στον κόσμο. Ωστόσο, ακόμα σε αυτή την αμερικανική τεχνολογική υπεροχή, η εμπειρία, ο σχεδιασμός και ο αιφνιδιασμός μπορούν να δημιουργήσουν ρωγμές στην «ασπίδα» μιας υπερδύναμης.
«Δεν θέλαμε να μιλήσουμε για τις επιχειρήσεις μας»
Ο Jafari ανέφερε ότι η ιρανική Πολεμική Αεροπορία δεν είχε αρχικά πρόθεση να δημοσιοποιήσει λεπτομέρειες για τις επιχειρήσεις της.
«Από την αρχή δεν είχαμε σκοπό να μιλήσουμε για τις επιχειρήσεις που πραγματοποίησε η Πολεμική Αεροπορία, καθώς θεωρούμε ότι η εκτέλεση αυτών των αποστολών είναι το φυσικό μας καθήκον», δήλωσε. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πιλότοι εκπαιδεύονται ακριβώς για τέτοιες στιγμές. «Για αυτές τις ημέρες έχουμε εκπαιδευτεί. Για αυτές τις αποστολές έχει γίνει η επένδυση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως υποστήριξε, κάθε αποστολή αποτελεί υποχρέωση της στρατιωτικής τους αποστολής και όχι κάτι για το οποίο αναζητούν αναγνώριση. «Δεν έχουμε απαίτηση από κανέναν. Εκτελούμε το καθήκον μας με υπερηφάνεια», σημείωσε.
Ο ίδιος εξήγησε ότι η πρόθεση ήταν, μετά το τέλος του πολέμου, να γίνουν γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες μόνο εφόσον αυτό ήταν απαραίτητο, ώστε οι επιχειρήσεις να καταγραφούν στην ιστορία των Ιρανών μαχητών.
Η αποστολή που προκάλεσε «έκπληξη»
Ο Ιρανός αξιωματικός αναφέρθηκε σε δημοσίευμα ξένου μέσου που, όπως είπε, εξέφρασε έκπληξη για την επιχείρηση της ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το σημείο που προκάλεσε ενδιαφέρον, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν το πώς ένα αεροσκάφος τρίτης γενιάς κατάφερε να προσεγγίσει περιοχή που προστατευόταν από αμερικανικά συστήματα άμυνας.
«Οι ξένοι αναρωτήθηκαν πώς ένα αεροσκάφος τρίτης γενιάς κατάφερε να περάσει τον αντιαεροπορικό κλοιό των αμερικανικών βάσεων στο Κουβέιτ και να ολοκληρώσει την αποστολή του», ανέφερε.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν ήταν η μοναδική. Σύμφωνα με τον ίδιο, το κεντρικό στρατηγείο Khatam al-Anbiya είχε αναθέσει σειρά αποστολών σε διαφορετικές μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίες εκτελέστηκαν από διαφορετικές βάσεις και εναντίον διαφορετικών στόχων.
Στόχος η καρδιά της αμερικανικής αεροπορικής ισχύος στον Κόλπο
Η πιο σημαντική από αυτές τις αποστολές, σύμφωνα με την ιρανική περιγραφή, ήταν αυτή που ανατέθηκε στη βάση Shahid Duran.
Το σχέδιο προέβλεπε ότι δύο μαχητικά Su-24 θα απογειώνονταν από τη Σιράζ με κατεύθυνση προς τη βάση Al Udeid.
Ο στόχος ήταν το αμερικανικό αεροπορικό κέντρο διοίκησης στην περιοχή.
Ο Jafari χαρακτήρισε την επιχείρηση «πολύ ειδική» και εξήγησε ότι στις αρχικές πληροφοριακές και επιχειρησιακές αξιολογήσεις είχε καταταχθεί στις πιο δύσκολες αποστολές. Ο λόγος ήταν ότι ο στόχος δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική βάση. Ήταν η Al Udeid, η μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική βάση στην περιοχή, ένας κόμβος επιχειρήσεων που συνδέεται με τη λειτουργία της CENTCOM.
Patriot, THAAD και αμερικανικά μαχητικά στον αέρα
Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι οι πιλότοι γνώριζαν πως δεν είχαν απέναντί τους έναν απλό στόχο. Η βάση Al Udeid, σύμφωνα με τον Jafari, προστατευόταν από προηγμένα συστήματα αεράμυνας.
Στην περιοχή υπήρχαν συστήματα Patriot και THAAD, ενώ από την αρχή του πολέμου αμερικανικά μαχητικά και αεροσκάφη του Κατάρ πραγματοποιούσαν συνεχείς περιπολίες μάχης (Combat Air Patrol - CAP). Οι περιπολίες αυτές πραγματοποιούνταν σε διαφορετικά ύψη και καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο, αυξάνοντας τον κίνδυνο εντοπισμού και αναχαίτισης οποιουδήποτε εχθρικού αεροσκάφους.
Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τον Ιρανό αξιωματικό, τα πληρώματα των Su-24 αποδέχθηκαν την αποστολή. «Ήξεραν ότι αντιμετώπιζαν μία από τις δυσκολότερες αποστολές τους, όμως με πλήρη επίγνωση του κινδύνου και αποδεχόμενοι το πολύ υψηλό ρίσκο ανέλαβαν την ευθύνη», ανέφερε. Και πρόσθεσε: «Στην πράξη έκαναν μια αδύνατη αποστολή… δυνατή».
Τα Su-24 στα 30 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της επιχείρησης, όπως την περιγράφει η ιρανική Πολεμική Αεροπορία, ήταν ο τρόπος με τον οποίο τα Su-24 προσπάθησαν να αποφύγουν τα αμερικανικά συστήματα επιτήρησης.
Ο Masoud Jafari ανέφερε ότι ο σχεδιασμός της διαδρομής βασίστηκε στην αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πλεονεκτήματος.
Στο πρώτο τμήμα της πτήσης, μέχρι την προσέγγιση στις ακτές του Περσικού Κόλπου, τα ιρανικά μαχητικά μπορούσαν, σύμφωνα με τον ίδιο, να χρησιμοποιήσουν τη μορφολογία του εδάφους.
Βουνά, κοιλάδες και φυσικά εμπόδια λειτουργούσαν ως «ασπίδα» πέναντι στα εχθρικά ραντάρ. Όμως η πραγματική πρόκληση ξεκινούσε μετά την είσοδο στον θαλάσσιο χώρο. «Από τη στιγμή που τα αεροσκάφη βρέθηκαν πάνω από το νερό μέχρι να φτάσουν στο Κατάρ, δεν υπήρχε πλέον δυνατότητα αξιοποίησης φυσικών χαρακτηριστικών για απόκρυψη», ανέφερε.
Εκεί, σύμφωνα με την ιρανική περιγραφή, κρίθηκε η επιτυχία της αποστολής.
Οι πιλότοι φέρεται να πέταξαν σε ύψος μικρότερο των 100 ποδιών, δηλαδή περίπου 30 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Μια τέτοια πτήση απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια, καθώς το αεροσκάφος κινείται ελάχιστα πάνω από το νερό, περιορίζοντας τον χρόνο αντίδρασης του πιλότου σε περίπτωση λάθους.
«Αυτός ο τύπος πτήσης ήταν εξαιρετικά δύσκολος και πολύπλοκος, όμως οι πιλότοι κατάφεραν να φτάσουν στον στόχο και να ολοκληρώσουν την αποστολή», υποστήριξε ο Jafari.
Απέναντι σε Patriot, THAAD και μαχητικά 4ης και 5ης γενιάς
Η ιρανική αφήγηση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διαφορά τεχνολογίας ανάμεσα στις δύο πλευρές. Ο ίδιος ο Ιρανός αξιωματικός παραδέχθηκε ότι η αμερικανική πλευρά διέθετε σαφή τεχνολογική υπεροχή. «Τα αεροσκάφη μας ήταν το πολύ τρίτης γενιάς, ενώ ο αντίπαλος χρησιμοποιούσε μαχητικά 4+, 4++ και ακόμη και πέμπτης γενιάς», δήλωσε.
Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το Su-24 θεωρείται ένα παλαιότερης σχεδίασης αεροσκάφος κρούσης, το οποίο τέθηκε σε υπηρεσία στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1970.
Απέναντί του, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν προηγμένα μαχητικά όπως τα F-35, με τεχνολογίες stealth και σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα.
Ωστόσο, το μήνυμα της Τεχεράνης είναι ότι η τεχνολογική υπεροχή δεν αρκεί από μόνη της.
Σύμφωνα με τον Jafari, η εκπαίδευση των πιλότων, η εμπειρία και η ικανότητα σχεδιασμού μιας επιχείρησης χαμηλού ίχνους μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες. «Ο όγκος της επίγειας και εναέριας άμυνας, αλλά και η διαφορά γενεών στην τεχνολογία, δεν έκαναν τους πιλότους μας να υποχωρήσουν», ανέφερε.
Το «χτύπημα» στο στρατηγικό ραντάρ των 5.000 χιλιομέτρων
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της ιρανικής ανακοίνωσης αφορά το υποτιθέμενο πλήγμα σε στρατηγικό σύστημα επιτήρησης της βάσης Al Udeid.
Σύμφωνα με τον Jafari, λίγες ημέρες μετά την επιχείρηση έγινε γνωστό ότι ένα ραντάρ υπεράνω του ορίζοντα (Over-the-Horizon Radar) είχε πληγεί. Η εμβέλειά του, σύμφωνα με τον ίδιο, έφτανε τα 5.000 χιλιόμετρα. «Με βάση τις πληροφοριακές μελέτες της Πολεμικής Αεροπορίας, αυτό το ραντάρ κάλυπτε μεγάλο μέρος της περιοχής», ανέφερε.
Η σημασία του συστήματος, σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, ήταν τεράστια.
Τα συμβατικά ραντάρ και τα συστήματα Patriot μπορούσαν να παρακολουθούν περιοχές μέχρι τη Σιράζ, τον Περσικό Κόλπο και το νότιο Ιράν, όμως το συγκεκριμένο σύστημα είχε πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια.
Το Ιράν παρουσιάζει το πλήγμα στο ραντάρ ως χτύπημα στα «μάτια» της αμερικανικής επιτήρησης στην περιοχή.
«Χιλιοστά του δευτερολέπτου κρίνουν τη ζωή ενός πιλότου»
Η επιχείρηση είχε και ανθρώπινο κόστος. Ο Jafari αναφέρθηκε στην τύχη των πληρωμάτων των Su-24 που συμμετείχαν στην αποστολή. Όπως είπε, η διαδικασία εγκατάλειψης ενός μαχητικού μετά από πλήγμα είναι εξαιρετικά περίπλοκη και μπορεί να κριθεί από απειροελάχιστες χρονικές διαφορές.
«Ακόμη και διαφορά ενός χιλιοστού του δευτερολέπτου μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του πιλότου στο μπροστινό και στο πίσω κάθισμα», ανέφερε. Ο ίδιος εξήγησε ότι στο Su-24 υπάρχουν δύο μέλη πληρώματος και ότι η τύχη του ενός δεν σημαίνει απαραίτητα και την τύχη του άλλου. «Ακόμη και σε περίοδο ειρήνης έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου δύο πιλότοι εγκατέλειψαν ένα αεροσκάφος με ελάχιστη χρονική διαφορά, όμως ο ένας επέζησε και ο άλλος έχασε τη ζωή του», είπε.
Χρόνια προετοιμασίας απέναντι στις αμερικανικές βάσεις
Πέρα από την ίδια την επιχείρηση των Su-24, η ιρανική Πολεμική Αεροπορία επιχειρεί να παρουσιάσει την αποστολή ως αποτέλεσμα πολυετούς προετοιμασίας και συστηματικής συλλογής πληροφοριών.
Ο Masoud Jafari υποστήριξε ότι η επιλογή της βάσης Al Udeid δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μακροχρόνιας παρακολούθησης των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην περιοχή. Όπως ανέφερε, όσο οι ΗΠΑ επέκτειναν τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στον αεροπορικό τομέα, το Ιράν ανέπτυσσε παράλληλα τις δικές του πληροφοριακές δυνατότητες.
«Με την επέκταση των αμερικανικών βάσεων στις χώρες της περιοχής, αναπτύχθηκε ταυτόχρονα και η δική μας πληροφοριακή δραστηριότητα», δήλωσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ιρανικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν επί χρόνια αμερικανικές εγκαταστάσεις σε: Κατάρ, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις βάσεις: Al Udeid στο Κατάρ, Arifjan στο Κουβέιτ, Erbil και Harir στο Ιράκ, Al Dhafra στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
«Αυτές οι εγκαταστάσεις, τόσο στον αεροπορικό όσο και στον ναυτικό τομέα, αναπτύσσονταν σταδιακά στην περιοχή και γνωρίζαμε πολύ καλά ότι ο βασικός στόχος της δημιουργίας και της επέκτασής τους ήταν η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν», ανέφερε.
Επιχειρήσεις χωρίς GPS και σύγχρονα συστήματα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξης αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Τεχεράνη παρουσιάζει τις κυρώσεις ως παράγοντα που, αντί να αποδυναμώσει την ιρανική Πολεμική Αεροπορία, την ανάγκασε να αναπτύξει διαφορετικές ικανότητες. Ο Jafari υποστήριξε ότι οι περιορισμοί στην πρόσβαση σε δυτική τεχνολογία οδήγησαν τους Ιρανούς πιλότους στην ανάπτυξη εναλλακτικών μεθόδων επιχειρήσεων.
«Επειδή για πολλά χρόνια δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε πολλά από τα σύγχρονα συστήματα και τεχνολογίες, οι πιλότοι μας έμαθαν να εκτελούν αποστολές χωρίς να βασίζονται στα συμβατικά μέσα», δήλωσε. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ιρανοί πιλότοι εκπαιδεύτηκαν να πραγματοποιούν αποστολές χωρίς GPS, χωρίς INS (σύστημα αδρανειακής πλοήγησης), με χρήση χαρτών και παραδοσιακών τεχνικών πλοήγησης. «Ίσως αυτό να ήταν ένα από τα πλεονεκτήματά μας σε αυτή την αποστολή», ανέφερε.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι τα αεροσκάφη δεν εξέπεμπαν κανένα σήμα, ούτε καν επικοινωνίες μέσω ασυρμάτου. «Αυτό μείωσε στο ελάχιστο την πιθανότητα εντοπισμού τους», σημείωσε.
«Οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι το Ιράν θα τολμούσε μια τέτοια επιχείρηση»
Ο Ιρανός αξιωματικός υποστήριξε ότι το στοιχείο του αιφνιδιασμού έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Κατά την εκτίμησή του, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν περίμεναν ότι η ιρανική Πολεμική Αεροπορία θα επιχειρούσε μια τόσο επικίνδυνη αποστολή εναντίον στρατηγικών στόχων. «Πιθανότατα τις πρώτες ημέρες του πολέμου οι Αμερικανοί δεν θεωρούσαν πιθανό ότι η Πολεμική Αεροπορία του Ιράν θα είχε τη δυνατότητα και την τόλμη να πραγματοποιήσει μια τέτοια αποστολή», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η εκτίμηση είχε ως αποτέλεσμα η αμερικανική πλευρά να μην βρίσκεται αρχικά στο υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας. «Όταν η βάση Arifjan στο Κουβέιτ δέχθηκε επίθεση, τότε τα συστήματα αεράμυνας τέθηκαν σε πλήρη κατάσταση συναγερμού», υποστήριξε.
Στη συνέχεια έκανε έναν ακόμη ισχυρισμό, λέγοντας ότι κατά την επιστροφή των ιρανικών αεροσκαφών σημειώθηκε περιστατικό με τρία αμερικανικά F-15. Όπως ανέφερε, τα αμερικανικά μαχητικά, τα οποία πιθανότατα κατευθύνονταν προς τη Σαουδική Αραβία, επλήγησαν από φίλια πυρά των συστημάτων Patriot και της αεράμυνας του Κουβέιτ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών